Posted on

6 στάσεις για aperitivo

Μπορούν να σας προτείνουν ωραίες δραστηριότητες στην περιοχή όπως οινογνωσία και μαθήματα παραδοσιακής μαγειρικής με τους ντόπιους, ενώ το εστιατόριο "Sea you Restaurant" προσφέρει δημιουργική μεσογειακή και ελληνική κουζίνα. Ένα άτυπο table d’hote, που βοηθά τον τσιπουρά να οργανώσει ταχυδακτυλουργικά τις προμήθειες σε φρέσκια θάλασσα καθημερινά, έτσι ώστε να καταφέρει να βγάλει ένα μεροκάματο στο τέλος της μέρας. Το ντεκόρ "παίζει" ανάμεσα σε νεο-ταβέρνα και σε πιο μοντέρνο, ανάλαφρο εστιατορικό στιλ, ενώ τα εξωτερικά τραπέζια είναι τριγυρισμένα από πρασινάδα. Το στιλ του χώρου είναι νεοϋορκέζικο, με βιομηχανικά στοιχεία, η ατμόσφαιρα casual και οι γεύσεις προσεγμένες, με πολυσυλλεκτικές αναφορές, ενώ εκτός από μπέργκερ θα βρείτε και πίτσα, σάντουιτς και wraps. Ο βραβευμένος σεφ Δημήτρης Δημητριάδης αποδίδει κλασικές ελληνικές γεύσεις με τρόπο σημερινό, ενώ τα signature cocktails της Δήμητρας Αντωνακοπούλου είναι σοφιστικέ και ξεχωριστά.

Εκεί βρίσκεται και το εντυπωσιακό Beach Water Ρark για ατέλειωτα θαλάσσια παιχνίδια και δράση, ενώ στην πλαζ υπάρχουν χώροι για αθλοπαιδιές καθώς και παιδότοπος. Στο νέο μενού κάποια από τα κλασικά αγαπημένα πιάτα όπως τα fajitas, τα street tacos και τα burritos παρέμειναν σταθερά, ενώ προστέθηκαν νέες γεύσεις, όπως τα Albondigas rojas, tostadas camarones και το soft tacos tray που πρέπει οπωσδήποτε να δοκιμάσεις. Και επειδή Μεξικό σημαίνει χορός και μουσική κάθε Τετάρτη στη Νέα Σμύρνη και κάθε Πέμπτη στη Γλυφάδα η μπάντα των Amigos και οι Λατινοαμερικάνοι χορευτές μάς προσκαλούν στον ρυθμό της salsa, ενώ καθόλη τη διάρκεια της χρονιάς πραγματοποιούνται θεματικά events και μεγάλοι διαγωνισμοί. Κάποτε, επί ρωμαιοκρατίας, εκεί βρίσκονταν τα ρωμαϊκά λουτρά, ενώ το όνομά της το πήρε από τη Ραλλού Μάνου που έμενε στη μοναδική πολυκατοικία της πλατείας. Φρούτα εποχής για δροσερά καλοκαιρινά κοκτέιλ, ενώ από Σεπτέμβριο στο σέικερ μπαίνει μέχρι φρέσκια λευκή τρούφα απ' την περιοχή της Alba.

  • Στο νέο μενού κάποια από τα κλασικά αγαπημένα πιάτα όπως τα fajitas, τα street tacos και τα burritos παρέμειναν σταθερά, ενώ προστέθηκαν νέες γεύσεις, όπως τα Albondigas rojas, tostadas camarones και το soft tacos tray που πρέπει οπωσδήποτε να δοκιμάσεις.
  • Η κουζίνα είναι cool και κοσμοπολίτικη, βάζοντας δίπλα δίπλα νουντλ με κοτόπουλο, γιαπωνέζικα λαχανικά και πικάντικη σάλτσα sweet chili, κριθαρότο με άγρια μανιτάρια, καραμελωμένα κοκκάρια και ανεβατό τυρί Γρεβενών και σούσι.
  • Έτσι, η κερκυραϊκή παστισάδα μεταμορφώνεται σε μπαλοτίνα κοτόπουλου με σπετσερικό και χυλοπίτες και το μπουρδέτο συναντά το χταπόδι σχάρας, την ώρα που η διάσημη καλαμαράτα μοιράζει πικάντικες νότες, ενώ το tiradito με αυγοτάραχο και αχινό μιξάρειτα αρώματα του καλοκαιριού με τις γεύσεις της θάλασσας.

Την Κυριακή έχει brunch, ενώ τα βράδια μετά τις δέκα στήνουν έναν μπουφέ για να συνοδεύετε το ποτό σας με κάποιο μεζέ. Αχνιστό απ’ τη λαδόκολλα βγαίνει αρνάκι με γραβιέρα Κρήτης, ενώ δεν λείπουν τα ζυμαρικά όπως σκιουφιχτά με βοδινό καβουρμά και μυζήθρα και οι κοπές όπως η χοιρινή Tomahawk με baby πατάτες. Στον ζεστό και φευγάτο ταυτόχρονα χώρο του, με τη φωτιά και το ξύλο να πρωταγωνιστούν τόσο στο ντεκόρ όσο και στην κουζίνα, οι πρώτες ύλες της εποχικής φύσης αναδεικνύονται με φαντασία, ενώ οι εκλεκτές κοπές δίνουν όπως πάντα τον τόνο. Το σέρβις ισορροπεί οικειότητα κι επαγγελματισμό, ενώ η κάβα δίνει πρώτης τάξεως ευκαιρία για εξοικείωση με τον κεφαλλονίτικο, αλλά και τον ευρύτερο ελληνικό αμπελώνα.

Δίπλα τους, τρέχει μια περιεκτική λίστα ελληνικών κρασιών ενώ έξτρα πόντοι δίνονται και για το τερέν των γλυκών, που υπογράφει ο Λάμπρος Ζαρκαδούλας του Montee. Στον κατάλογο θα βρείτε προτάσεις για brunch, σαλάτες και πίτσα, ενώ την εικόνα συμπληρώνουν signature cocktails, μπίρες και επιλεγμένα κρασιά, αρκετά εκ των οποίων και σε ποτήρι. Για το τέλος, θα βρείτε καλοφτιαγμένα επιδόρπια όπως το αφράτο τσιζκέικ φούρνου με σάλτσα φράουλας, μύρτιλα και βατόμουρα, ενώ αξίζει να ρίξετε μια ματιά και στη wine list που απαρτίζεται αποκλειστικά από ήπιας και φυσικής οινοποίησης κρασιά του ελληνικού αμπελώνα. Οι γεύσεις έχουν σαν αφετηρία την ελληνική παράδοση, με τονισμένο το κρητικό στοιχείο, ενώ οι μοντέρνες και συχνά σκανδιναβικές μαγειρικές τεχνικές χρησιμοποιούνται διακριτικά, ισορροπημένα και με μέτρο. "Στην Κοπεγχάγη είδα για πρώτη φορά ευτυχισμένους μάγειρες. Στα ρεπό τους μαζεύονται όλοι μαζί στα καφέ της πόλης, θυμίζοντας μια μεγάλη παρέα χωρίς ίχνος ανταγωνισμού μεταξύ τους. Η νοοτροπία τους γενικά με επηρέασε πολύ διότι από το τίποτα έχουν καταφέρει να δημιουργήσουν μια γεύση που έχει επηρεάσει ολόκληρο τον πλανήτη". Μια ανανεωμένη λίστα με κοκτέιλ σάς περιμένει, με τις κλασικές προτάσεις να συναντούν twists ειδικά για την καλοκαιρινή ανάπαυλα, ενώ μια γκάμα από ιταλικά επιδόρπια μπορεί να ολοκληρώσει το δείπνο ή να συμπληρώσει τον καφέ σας στην παπαγιώτικη ανοιχτωσιά.

Η ιταλική ελεγκάντσα του Παλαιού Φαλήρου μετρά πάνω από 40 χρόνια γευστικής ιστορίας

Ο σεβασμός της ταυτότητας των υλικών και η αξεπέραστη τεχνική του, έχουν δώσει κατ’ επανάληψη το βραβείο Ελληνικής Κουζίνας στην ουσιαστικά απλή κουζίνα του ενώ έχει προταθεί για βραβείο από τον Οδηγό Michelin. Η εμμονή του στις άψογης ποιότητας πρώτες ύλες φέρνει στο πιάτο ψάρια που κολύμπαγαν ώρες πριν στα νερά ενώ η λαμπρή δεξιοτεχνία του αναδεικνύει στο έπακρο τη φινέτσα και τα αρώματά τους. Η επαγγελματική του εμπειρία περιλαμβάνει μια σειρά γνωστών εστιατορίων («Ορίζοντες του Λυκαβηττού», «Boschetto» και την πολυβραβευμένη «Σπονδή», δίπλα στον Arnaud Bignon), ενώ τη δική του εκδοχή ερμηνείας της ελληνικής κουζίνας έδειξε για πρώτη φορά το 2010, στο εστιατόριο «Breeze». Μόλις 30 χρονών, ο νεαρός σεφ έχει ήδη δημιουργήσει ένα προσωπικό μαγειρικό στιλ που τον κατατάσσει ανάμεσα στους ανανεωτές της ελληνικής γαστρονομίας, ενώ η δουλειά του στο εστιατόριο «Aleria» βραβεύθηκε με Βραβείο Ελληνικής Κουζίνας (2014). All-day ιταλικό στέκι, στο οποίο η μέρα ξεκινά με αρωματικά χαρμάνια καφέ και περιποιημένα σάντουιτς σε focaccia, panini, tortilla και brioche, ενώ από το μεσημέρι θα αφεθείς στη γοητεία των γεύσεων της ιταλικής κουζίνας.

Da Bruno: Το εμβληματικό ιταλικό του Παλαιού Φαλήρου γίνεται 40

Στα οινικά των μενού, εδώ θα βρεις μία λίστα όπου κυριαρχεί ο ιταλικός αμπελώνας -με αρκετές ετικέτες να εισάγονται κατ' αποκλειστικότητα- και τα ελληνικά κρασιά να συμπληρώνουν, ενώ στο μπαρ και το κομμάτι των cocktails, την επιμέλεια έχει ο Δημήτρης Κιάκος ("Λοκάλι"). Παραμένοντας στο τερέν των γλυκών επιλογών, το εθιστικό bun με κρέμα βανίλια Μαδαγασκάρης και τόνκα, με μία μαλακή μπριοσοειδή ζύμη, αρκεί για να σε κάνει μόνιμο θαμώνα ενώ το αυτό ισχύει και για τον 'σαλίγκαρο' με φιστίκι Αιγίνης με μαύρη σοκολάτα. Θα ανοίξει μάλλον στο τέλος Οκτωβρίου, ενώ στις 15/10 θα ξεκινήσει και η προβολή του καινούργιου μαγειρικού παιχνιδιού στο Star «Blind Taste», όπου ο Σκαρμούτσος είναι ο βασικός κριτής . Εδώ τα κρέατα μιλούν την γλώσσα της εντοπιότητας, ο Ονήσιμος είναι εξαιρετικός ψήστης, τα αρνίσια παϊδάκια στα κάρβουνα είναι μια must επιλογή, ενώ και οι κατσαρόλες της Ελένης λάμπουν δια της παρουσίας τους. Ορισμένα πιάτα προτείνονται σε αρμονία με επιλεγμένα ελαιόλαδα από την olive oil list του εστιατορίου, ενώ ιδιαίτερη είναι η φροντίδα και για το κρασί με ένα καλά ενημερωμένο γυάλινο κελάρι. Στα Σφακιά είχαν το τσιγαριαστό και τις σφακιανές πίτες, ενώ τα Χανιά φημίζονται για το χανιώτικο κολοκυθομπούρεκο, την κρεατότουρτα, το χταπόδι με αβρωνιές, τα αλμυρά καλιτσούνια με χόρτα ή μυζήθρα, τα φαγητά με χόνδρο ή με στάκα.

Dos Hermanos

Ο ενθουσιασμός, η έμπνευση και το πάθος για την ζαχαροπλαστική αποτέλεσαν την κινητήριο δύναμη που έκανε τον Στέφανο Τσουκαλά και την Βίκυ Νταλαγιάννη να ενώσουν τις δυνάμεις τους και τα όνειρά τους. Το third wave bakery -κατ΄αντιστοιχία με το τρίτο κύμα καφέ- επί της οδού Παπαδιαμαντοπούλου αναδεικνύει το ψωμί ως προϊόν ανώτερης ποιότητας και ταυτόχρονα προσφέρει στους επισκέπτες του ό,τι θα έβρισκε κάποιος σε έναν καλό παριζιάνικο φούρνο. Το Mediterranean spritz ξεχειλίζει αρώματα, ενώ το νεγκρόνι τους είναι ακριβώς αυτό που θέλετε να πιείτε μετά τη δουλειά.

Dos Hermanos: Mexico calling

Σε συνεργασία με τον ταλαντούχο head chef του εστιατορίου Θοδωρή Κυριακίδη, η νέα σεζόν έφερε ολοκαίνουργια πιάτα που φιγουράρουν στον κατάλογο παρέα με τις χαρακτηριστικές σπεσιαλιτέ του μαγαζιού, ενώ την εμπειρία επισφραγίζουν σταθερά τα εξαιρετικά επιδόρπια του pastry chef Θοδωρή Μωυσίδη. Με αφορμή μάλιστα την πρόσφατη ανάπλαση της περαντζάδας ανανεώθηκε πλήρως η σάλα του μαγαζιού σε κομψό, ολόλευκο ύφος, ενώ στον κατάλογο εξακολουθεί να έχει την τιμητική της η ολόφρεσκη πρώτη ύλη που σπαρταράει και αναδεικνύεται εξαιρετικά από την μίνιμαλ μαγειρική προσέγγιση του Παπαϊωάννου. Ευρεία γευστική γκάμα, η οποία συνδυάζει κλασικά και μοντέρνα στοιχεία, ενώ δίνει έμφαση στο…

Η διαχρονική ελεγκάντσα του Παλαιού Φαλήρου

Η κουζίνα είναι cool και κοσμοπολίτικη, βάζοντας δίπλα δίπλα νουντλ με κοτόπουλο, γιαπωνέζικα λαχανικά και πικάντικη σάλτσα sweet chili, κριθαρότο με άγρια μανιτάρια, καραμελωμένα κοκκάρια και ανεβατό τυρί Γρεβενών και σούσι. Με βασικές αρχές τις καλές πρώτες ύλες, τον συνδυασμό υπηρεσιών και την πρωτοποριακή αισθητική αποτελεί έναν σημαντικό αθηναϊκό πολυχώρο και έχει καταφέρει να εδραιωθεί στη σκηνή της εστίασης και της διαμονής, ως κάτι πρωτοποριακό. Η βεντάλια των ιταλικών εστιατορίων της Αθήνας που τιμούν τα προϊόντα και τη μαγειρική κληρονομιά της Ιταλίας συνεχώς χρωματίζεται με νέες αφίξεις ενώ οι σταθερές αξίες εμπλουτίζουν τα μενού με πιάτα κλασικά ή μπολιασμένα με δημιουργικές νότες. Πίνεις παγωμένη μπύρα, ωραία επιλεγμένα αποστάγματα και ελληνικά κρασιά, ενώ όπως κάθε ταβέρνα που σέβεται τον εαυτό της, ο "Αορίτης" σερβίρει και χύμα κρασί – με υπευθυνότητα και ορθή κρίση, έχει διαλεχτεί ένα Chardonnay από το Οινοποιείο Τρωιάνου.

Το ιστορικό στέκι της αστικής Αθήνας φιλοδοξεί να κερδίσει ξανά κεντρική θέση στις συνήθειες της πόλης, όμως έχει την απαραίτητη "ιπποδύναμη" για να τα καταφέρει; Εδώ ξεκινούν από νωρίς με αρωματικά χαρμάνια καφέ, ζεστή σοκολάτα, χυμούς και χορταστικό brunch, όπου προτάσεις όπως το panino tartufato και το μοσχαρίσιο burger σπάνε ταμεία, ενώ μόλις τα φώτα της πόλης ανάβουν, στο villagrigio46.gr μπαρ τα κοκτέιλ δίνουν και παίρνουν. Ανοίγουμε από τις 10 και κλείνουμε τις καθημερινές στη μία και σαββατοκύριακο στις δυο ενώ έχουμε κάθε μέρα Dj.

Το αντικριστό και το οφτό ήταν φαγητά των βοσκών του Ψηλορείτη, ενώ στο Ρέθυμνο φτιάχνουν σύγλινο και απάκι από τα χοιροσφάγια. Το πιο γοητευτικό μονοπάτι του βουνού, αυτό που ενώνει την Τσαγκαράδα με τη Νταμούχαρη περπατιέται πιο ευχάριστα αυτή την εποχή και αξίζει να επισκεφτείς τη μοναδική παραλία του αληθινού Μυλοπόταμου, δίπλα ακριβώς στην ομόνυμη γνωστή πλαζ, εκεί όπου το ποτάμι ενώνεται με το κύμα, ακολουθώντας την δεξιά κατηφόρα από το πάρκινγκ του Μυλοπόταμου. Από το 1916 μέχρι σήμερα ο ιστορικός Αγροτικός Συνεταιρισμός Ζαγοράς Πηλίου, συνεχίζει με επιτυχία την πορεία του παράγοντας ποικιλία προϊόντων, ενώ διόλου τυχαία έχει καταχωρηθεί στον εθνικό κατάλογο άυλης πολιτιστικής κληρονομιάς της Ελλάδας. Ενδεικτικά, το "Αρχοντικό Μιχαήλ" είναι από τους πιο παραδοσιακούς, ζεστούς και φιλόξενους ξενώνες, ιδανικός για μια ολόκληρη παρέα που μπορεί να τον μοιραστεί. Τα περισσότερα λειτουργούν σαν ξενώνες κι αυτό σου δίνει την ευκαιρία να ζήσεις στο ονειρικό σκηνικό μιας άλλης εποχής της Ελλάδας.

Posted on

Spritz oclock: Πού να απολαύσεις το τέλειο απεριτίβο

Μπαχαρικά, ρίζες και βότανα εξάμηνης εκχύλισης δημιουργούν τη μοναδική, γλυκόπικρη γεύση και το χρυσαφένιο χρώμα του μη αλκοολούχου απεριτίφ που αναδεικνύεται στο τέλειο ποτό όταν θέλεις κάτι δροσιστικό χωρίς αλκοόλ. Τι γίνεται όμως όταν θέλεις να απολαύσεις κλασικές ιταλικές στιγμές χωρίς να καταναλώσεις αλκοόλ; Η ευρέως διαδεδομένη συνήθεια da bruno παλαιό φάληρο που σχετίζεται με το φαγητό και το ποτό ξεκίνησε από την Ιταλία πριν από αρκετές εκατοντάδες χρόνια και συνεχίζεται σήμερα σε όλο τον κόσμο. Το Athens Hot Spots σας βοηθά να βρείτε αυτό που εσείς ψάχνετε 24 ώρες το εικοσιτετράωρο.

Η λέξη προέρχεται από το λατινικό ρήμα «aperire» που σημαίνει «ανοίγω» και σηματοδοτεί αυτή την κατηγορία ποτών και cocktails με χαμηλό αλκοολικό δείκτη που έρχονται να μας ανοίξουν την παλέτα πριν το φαγητό. Θα σου πρότεινα σίγουρα να βγεις από τα συνηθισμένα δοκιμάζοντας το ελαφρά ντοματένιο spritz με το όνομα Tosca, με αφρώδες κρασί, σόδα, λικέρ περγαμόντο, βερμούτ και μια ιδέα από ντομάτα. Το σύνθημα του μαγαζιού είναι Tutto passa, δηλαδή σε άπταιστα ελληνικά όλα περνάνε.

Εκεί στον ΠΑΟΚ να κρύψουν τον Κωνσταντέλια, γιατί όλα έχουν την τιμή τους όσο ανεκτίμητα και αν είναι

  • Γι’ αυτό, σου βρήκαμε τα πιο ωραία μαγαζιά με καλή μουσική, ωραία ατμόσφαιρα και κάτι στο ποτήρι που να αξίζει.
  • Ίσως αυτός να ήταν ο λόγος που το Aperitivo έγινε μέρος της ιταλικής κουλτούρας, ταξιδεύοντας πρώτα στους αιώνες και μετά σε όλα τα μήκη και τα πλάτη του σύγχρονου κόσμου.
  • Ο Δημήτρης Κιάκος προτείνει να το ταιριάξουμε με μια σκορδάτη μπρουσκέτα με μπλανσαρισμένα χόρτα και ψητή σαρδέλα καθώς η χαρακτηριστική πικράδα του κολακεύει το λιπαρό ψάρι.
  • ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣΜαρτίνι με μανιτάρι ή ντομάτα; Τα νέα κοκτέιλ της Αθήνας έχουν λαχανικά!

Μπορεί το Aperitivo που ξέρεις σήμερα να γεννήθηκε στο Τορίνο, αρκετοί όμως υποστηρίζουν ότι η αρχική μαγιά της ιδέας υπήρχε ήδη από την εποχή της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Ένα κλασικό Aperitivo περιλαμβάνει fingerfood, τυριά, αλλαντικά, θαλασσινά, λαχανικά, μπρουσκέτες και άλλες μικρές λιχουδιές, που συνοδεύουν τα ποτά, μια non-alcoholic επιλογή, τα Spritz και τα low abv cocktails. Η ουσία και η ψυχή της εμπειρίας όμως, είναι οι άνθρωποι που την απολαμβάνουν.

Σακούλες κάτω από τα μάτια: Μπορείς να τις αντιμετωπίσεις με πεπτίδια;

Ίσως αυτός να ήταν ο λόγος που το Aperitivo έγινε μέρος της ιταλικής κουλτούρας, ταξιδεύοντας πρώτα στους αιώνες και μετά σε όλα τα μήκη και τα πλάτη του σύγχρονου κόσμου. Τι ήταν, όμως, αυτό που έκανε το Aperitivo την αγαπημένη συνήθεια των Ιταλών; Πώς και πότε ξεκίνησε για να φτάσει στη σύγχρονη μορφή του; Το aperitivo έχει φλερτάρει κι άλλες φορές με το αθηναϊκό κοινό, πλέον όμως δείχνει να απλώνει πιο βαθιές ρίζες. Με μία συνταγή, από 15 μπαχαρικά, βότανα και ρίζες, που δημιουργεί μια πολυεπίπεδη γευστική εμπειρία, με μία πολύπλοκη γλυκόπικρη γεύση, με νότες εσπεριδοειδών και πικάντικη επίγευση. Η λέξη aperitivo έχει τις ρίζες της στο λατινικό “aperire” που σημαίνει «ανοίγω» κι αυτό γιατί ουσιαστικά στο aperitivo απολαμβάνουμε ένα ποτό που μας ανοίγει την όρεξη. Η απόλαυση του aperitivo αποτελεί τελετουργικό στην Ιταλία, καθώς είναι ένας τρόπος για να γιορτάσει κανείς το τέλος της εργάσιμης μέρας και να χαλαρώσει με φίλους πίνοντας κάτι εκλεπτυσμένο και νόστιμο.

Αυτό το ΠΣΚ έχει Nalyssa Green, dark pop στο Αστεροσκοπείο και μεταμεσονύχτιες αναγνώσεις

Αν ήτανε χρώμα θα ήταν ουράνιο τόξο, αν ήταν άρωμα θα ήταν ένα που σου φτιάχνει τη διάθεση και σε κάνει να αισθάνεσαι η καλύτερη εκδοχή του εαυτού σου, αν ήταν αίσθημα, θα ήταν αυτό της αγκαλιάς, της φιλίας,… Αν κάτι μας διδάσκουν τα καλοκαίρια στην πόλη (δεδομένου ότι αδειάζει και αποσυμφορίζεται), είναι ότι η Αθήνα είναι πανέμορφη… Η νέα άφιξη του κέντρου που άνοιξε τέλη Μαΐου στην Πολυκλείτου, σε μια γειτονιά που παραδοσιακά λειτουργούσαν και λειτουργούν πλήθος από υφασματάδικα, δανείζεται το όνομά του από το περιβάλλον του (nastro στα ιταλικά είναι η κορδέλα) και εμπνέεται από τα retro αυτά vibes και στον χώρο του, με μια casual απλότητα, προσεγμένες διακοσμητικές λεπτομέρειες όπως τα βινύλια, τα βάζα και μικρά φυτά, τα αυθεντικά δομικά στοιχεία του κτιρίου από τον 19ο αιώνα αλλά και μια εντυπωσιακή μπάρα. Οι Ιταλοί – πρωτοπόροι της γαστρονομίας, της dolce vita και των gelato – πέραν αυτών σύστησαν στην ανθρωπότητα άλλη μια μαγική συνήθεια, κι αυτή δεν είναι άλλη από το απογευματινό, χαλαρωτικό aperitivo. Και πραγματικά σ' ένα τόσο όμορφο περιβάλλον κρατώντας ένα ποτήρι κρασί ή απεριτίβο στο χέρι και δοκιμάζοντας διάφορα συνοδευτικά από τα χέρια του Νίκου Ντιναπόγια, ο καθένας θα πειθόταν ότι όλα μπορούν να πάνε καλύτερα. Λίγο πιο πίσω από το Μουσείο Μπενάκη στην Πειραιώς, υπάρχει το Felicita και όταν βρίσκομαι στην περιοχή είναι σαν κοινό μυστικό ότι θα σταματήσω για ένα spritz.

Amore Spritzeria, Νέος Κόσμος

Γιατί κάναμε αυτό το αφιέρωμα; Διότι πλέον και οι Αθηναίοι πίνουν απεριτίβο και αυτή η ώρα λίγο πριν το δείπνο αλλά μετά το γραφείο, αποτελεί την ιδανική στιγμή για έξοδο. Η γεύση του ενισχυμένου κρασιού επικρατεί αλλά εξακολουθεί να είναι ένα φρέσκο, αναζωογονητικό ποτό, αρκετά «ξεκάθαρο» ωστέ να μπορέσει να σταθεί χωρίς πρόβλημα δίπλα σε ένα πιο πλούσιο σνακ, όπως το flatbread με μελιτζάνα, καπνιστό τυρί μετσοβόνε και καραμελωμένα κρεμμύδια. To Fifty-Fifty Martini (ή αλλιώς Μαρτίνι 50/50) είναι μία από τις πιο διάσημες παραλλαγές του κλασικού κοκτέιλ, με χαμηλότερο ποσοστό αλκοόλ και ίσα μέρη τζιν και βερμούτ. H ιταλική συνήθεια που παίρνει το όνομά της από το λατινικό «aperire», δηλαδή αυτό που ανοίγει την όρεξη, δεν έχει να κάνει μόνο με το φαγητό.

Americano, το «ξαδερφάκι» του Negroni έχει φυσαλίδες

Ο Κιάκος προτείνει το «μισό» τζιν τόνικ ως ιδανικό ελαφρύ κοκτέιλ για τη μετάβαση από το μεσημέρι στο απόγευμα. Ο Δημήτρης Κιάκος προτείνει να το ταιριάξουμε με μια σκορδάτη μπρουσκέτα με μπλανσαρισμένα χόρτα και ψητή σαρδέλα καθώς η χαρακτηριστική πικράδα του κολακεύει το λιπαρό ψάρι. Τραγανές και ελαφρώς πικάντικες, με χρυσή, εθιστική κρούστα, πάνε γάντι με το βερμούτ. Αν συνοδεύεται από αναζωογονητικά ποτά και νόστιμες μπουκιές είναι ακόμα καλύτερο.

Στον μικρό, αλλά ατμοσφαιρικό εσωτερικό χώρο με το όμορφο μπαρ, καθώς και στα τραπεζάκια του πεζοδρομίου, μπορείς να απολαύσεις εξαιρετικά spritz και ιταλικά aperitivo. Είναι στην οδό Λέκκα, κοντά στην παλιά Βουλή, μικροσκοπικό, αλλά πραγματικά πολύ παρείστικο και είναι ό,τι πρέπει για τις στιγμές που θέλεις να απολαύσεις χαλαρό ποτό με τους φίλους σου, όχι πολύ αργά, ίσως αμέσως μετά το γραφείο. Η πλατεία Αγίων Θεοδώρων είναι από τα αγαπημένα μου σημεία για έξοδο μετά το γραφείο ή πιο αργά το βράδυ στο κέντρο της Αθήνας, με τη γνωστή βερμουτερία της πόλης να είναι από τα στέκια που δεν αλλάζω με τίποτα. Tο Roof Top με ασυναγώνιστη πανοραμική θέα, είναι ένας αυτόφωτος προορισμός και ιδανικό σημείο για όποιον επιθυμεί να αποδράσει σε μια open-air όαση, περικυκλωμένη από το πράσινο και την αίσθηση ότι αγγίζεις τον καταγάλανο αθηναϊκό ουρανό. Παρέα με αυτά σερβίρει φυσικά aperitivo και πειραγμένα spritz, καθώς και διάφορα κοκτέιλ και κρασιά από τον ελληνικό αμπελώνα.

Περί τα 1800 και ενώ η Βενετία βρισκόταν υπό την εξουσία του αυστροισπανικού Οίκου των Αψβούργων, στρατιώτες ζητούσαν από τους Ιταλούς bartenders της εποχης ένα ελαφρύτερο ποτό, καθώς τα ιταλικά κρασιά τους φαίνονταν κάπως δυνατά σε αλκοολικους βαθμούς. Αρώματα βανίλιας, σαφράν και αψιθιάς (αλλιώς και αρτεμισίας) γέννησαν το βερμούτ για τους Τοσκανούς, που πλέον απολάμβαναν τη γλυκόπικρη και προπάντων οικονομικά προσιτή εμπειρία ποτού μετά την εργασία τους, αναβιώνοντας τη χαμένη ανάμνηση του ρωμαϊκού gustatio. Σε τέτοιες συναθροίσεις η ρωμαϊκή elit είχε την ευκαιρία για συζήτηση σε πιο χαλαρή ατμόσφαιρα.